อัพรายครึ่งปี
ไม่ได้เข้ามา 7 เดือนแล้วสินะ ก็เป็น7เดือนที่ผ่านไปรวดเร็วมาก แต่กลับมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นในชีวิตแบบไม่ค่อยได้พบเจอมาก่อน ขอเป็นเรื่องดีๆคละเคล้ากันไปละกันนะ
วันนี้ก็ครบ 8 เดือนกับอีก6วันที่พ่อไม่ได้อยู่กับพวกเรา ไม่มีวันไหนไม่คิดถึงพ่อสักวัน และตั้งแต่พ่อเสีย ยังไม่เคยร้องไห้แรงๆเลยสักครั้ง มีแค่ซึมๆเวลานึกถึง นั่นก็หมายความว่าทุกวันจะต้องแอบมีมุมซึมๆคิดถึงพ่อแบบไม่มีใครได้รู้ ทุกคืนยังทำมาโดยเสมอต้นเสมอปลายคือ การสวดมนต์ยาว แผ่ส่วนกุศ-ลให้พ่ออยู่สุขสบายในภพภูมิที่พ่ออยู่มิได้ขาด ทำบุญกุศลอยู่เสมอไม่ได้ว่างเว้น รวมถึงช่วงกินเจปีนี้ที่กินนานกว่าที่เคยทำ คือ กินไป15วัน ผลที่ตามมาคือ น้ำหนักลงไปสามกิโลค๊า จริงๆเริ่มคุมอาหารมาตั้งแต่วันแม่ ที่ไปให้เลือดและพบว่าฉันหนัก 64 โล!!!!โอ้ พระเจ้าช่วย อิปุ้ยจะheavy ไปไหนเนี่ย ก็เลยเริ่มกินน้อยลงในมื้อเย็น แต่ก็ไม่ได้จริงจังไรมาก กินกาแฟสดน้อยลง เลิกกินสเลอปี้และเป๊ปซี่ กินน้ำเปล่ามากขึ้น
- มีสิ่งมีชีวิตเล็กๆ มาให้ได้คลายเครียด ตัวแรกเอ๊ย คนแรก เป็นหลานชายวัน7เดือนกับ4วัน แข็งแรงจ้ำม่ำ หนุ่มน้อยชื่อ น้องเฟม แต่แม่ปุ้ยเรียกหมูหมี เพราะตัวกลมเหมือนเด็กมิชเชอลิน อิอิ เอามาเล่นทุกครั้งที่อยู่บ้าน(ซึ่งน้อยมากที่ได้อยู่บ้านวันหยุด สอน7วันมาติดกันนานละ) คนนี้เป็นลูกของลูกพี่ลูกน้องฝ่ายแม่ แม่เด็กอายุ 22ถึงหรือยังนะ
คนที่สองคนนี้หลงรักยิ่งขึ้น เพราะหน้าตาหล่อที่สุดในสามโลก หน้าตาทะเล้น ได้จุดเด่นหน้าตาดีของพ่อแม่วัยรุ่นมาครบถ้วน ตัวน้อยนี่ชื่อ อองฟองต์ (Enfant) คนนี้ เพิ่งจะ6เดือนกับ12วัน เจอกันครั้งแรกเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว หนุ่มน้อยยิ้มทะเล้นและโผเข้าหาทันที อิอิ จะไม่ให้ย่าปุ้ยหลงรักได้ยังไง คนนี้ พ่อเด็กก็อายุยังไม่ครบ 22เช่นกัน เป็นหลานน้า จึงปฏิเสธไม่ได้ว่าฉันต้องเป็นย่า เง้อออออ นี่พ่อเด็กเลี้ยงมาจนตอนนี้ พอดีต้องไปทำงานแล้ว แม่เราเลยช่วยรับเลี้ยงตอนกลางวันให้ ก็จะลองดูอ่านะว่าจะยังไงแม่จะไหวไม๊ เราก็ไม่ค่อยอยู่ ถึงอยู่ก็เลี้ยงได้แป๊บเดียว รู้เลยว่า แม้ตรูจะอายุขนาดนี้แล้วก็ไม่สามารถมีลูกจริงๆ การเลี้ยงเด็ก แม้ตัวเล็กจะเลี้ยงไม่ยาก แต่การเลี้ยงเด็กไม่ง่ายเลย ที่สำคัญ ฉันยังรักตัวเองมากกว่า ยังอยากนอนนนนเมื่ออยู่บ้านมากกว่ามาเลี้ยงเด็กๆ
มาถึงวิกฤตน้ำท่วม ใครๆก็ต้องถามเราว่าน้ำท่วมไม๊ ไม่ว่าจะเป็นคนใกล้ ไกล เพราะบ้านเราอยู่ใกล้แม่น้ำ และไม่น่าจะรอด แต่เราจะตอบทุกคนอย่างมิรู้เบื่อว่า บ้านเรา คนพระประแดงโชคดีที่มีในหลวงพระผู้ทรงมีพระปรีชาสามารถ มองการณ์ไกล สร้างการผันน้ำลงอ่าวไทยตรงคลองลัดโพธิ์ บ้านเราเลยปกติดี แต่ทั้งนี้เราก็เจอผลกระทบบ้างเล็กๆ ร.ร. เลื่อนเปิดเทอม จริงๆต้องเปิดวันนี้ 25 ตค คำสั่งล่าสุดคือเลื่อนไป 1 พย แต่น่าจะเลื่อนไป7 พยอีกนะ เห็นในเว็ปกระทรวง ยังไงก็ต้องรอกันต่อไป
ก็ในวิกฤตนี้ก็เป็นช่วงที่ดีสำหรับเรา เพราะ ได้จัดการเรื่องเรียนรามฯ ที่ข้าพเจ้าเรียนจบแล้วววว ปริญญาตรีที่ 2 เรียนจบภายใน เวลา 5เทอม กะ2 ซัมเมอร์ อิอิ ก็ได้ไปดำเนินเรื่องขอจบมาสองครั้ง รอบต่อไปก็วันพุธนี้ ไปรับใบรองรองจากสภามหาวิทยาลัย แล้วก็รอซ้อมรับปริญญา ซึ่งปีการศึกษานี้เลื่อนไปรับ มีนา 55 เลย ก็ถือว่าดีสำหรับเรา เพราะเป็นช่วงไม่มีสอนแล้ว ไม่กระทบกับงาน
ช่วงหยุดอยู่นี้ก็มีสอนพิเศษ สัปดาห์ละ 3วัน พอมีรายได้เสริมเข้ามาให้ได้ใช้จ่าย
แล้วเดี๋ยวว่างๆคงได้แวะเข้ามาอีกนะ
ส่วนใหญ่ถ้าว่างจะเล่นเฟซบุคซะมากกว่า ยังไงก็ตามมาได้ที่ ploypailin26@hotmail.com นะคะ
ขอให้ทุกคนมีความสุขและปลอดภัยนะคะ
ยินดีด้วยกับความสำเร็จค่ะ ^^