นอกกรง
มะคืนมาค้างที่โรงเรียน ก็อย่างที่อัพมะวานว่า
มาอยู่กะเจ๊ เค้าจริงๆก็ไม่ค่อยได้ช่วยไรมากมาย
ช่วยเตือนเรื่องของมากกว่า
เรามาเนี่ยก็ได้งานของตัวเองซ้าส่วนใหญ่
ไงก็ตาม ได้เป็นนกน้อยออกนอกกรง
หมายถึงที่บ้าน ก็ใช่จะมีความสุข
เริงร่าเหมือนบางคน เราน่ะ
เป็นคนติดบ้านที่สุด ก็จะไม่ให้ติดได้ไง
ที่บ้านมีคนที่รักเราม๊ากมาก ทุกอารมณ์
ชนิดที่แฟนให้ไม่ได้
(ไม่รู้อ่ะ ยังไม่เคยมี แต่คิดว่าดีกว่าแน่นอน)
มะวานคุณป๋าพูดตอนเราจะออกจากบ้าน บอกว่า
ถ้าเป็นลูกสาวคนอื่น พ่อต้องคิดว่าแก
อ้างว่าไปทำงานที่โรงเรียน
แต่แอบไปค้างกะใครซ้าก็ไม่รู้ เราเลยอำกลับ อืม
เนี่ย ว่าจะไปเยี่ยมพ่อแม่แฟนต่างจังหวัด กร้ากกก
มีให้ไปกะเค้าซ้าที่ไหนล่ะคะ...
ส่วนแม่บอก ลูกสาวช้าน ช้านไว้ใจ
ก็ไม่เคยมีความลับกันซ้ากทีนี่เนาะ...
แล้วเหตุผลต่อมาที่ติดบ้านคือ บ้านคือชีวิตของช้าน
ก็ที่ช้านทำงานบ้าขนาดนี้
อดทนในหลายๆเรื่องขนาดนี้
ก็เพื่อผ่อนบ้านหลังนี้
ที่ช้านต้องสละความสุขส่วนตัวทุกชนิด
เพื่อแลกกะการมีมันให้ได้อยู่รวมกันครบครอบครัว
(จะให้ดีกว่านี้ ไม่ควรจะมีนางมารแฟนน้องมารวมด้วย)
และเพื่อบ้าน ช้านต้องกล้ำกลืนความทุกข์
ลืมความสุข ที่ผู้หญิงวัยทำงานที่ยังไม่แก่เนี่ย(อิอิ)
ต้องมองข้ามความสุขสบายไป....
พอสัปดาห์นี้ไม่ได้อยู่บ้านก็เหมือนไม่ได้พักอยู่ดีแหละ
มาอยู่กะคนอื่นจะนั่งจะนอน จะทำไรก็ต้องระวัง
ไม่เหมือนบ้านตัวเอง เง้ออออ...
มะเช้าคุณนายอ้วนก็โทรมา
ถาม..กินข้าวหรือยังลูก กินให้อิ่มๆนะจะได้มีแรงทำงาน
แหม หนูไม่ได้ใช้แรงงานไรหรอก
ใช้แต่แรงสมอง ซึ่งหนักกว่าใช้แรงเย๊อะ กร้ากกกก
เอาล่ะ มาว่ากันต่อเรื่องวันนี้
เดี๋ยวต้องทำข้อสอบวิชาสุดท้ายให้เสร็จเยอะที่สุด
เท่าที่จะทำได้ ดีที่แนนไม่มาแล้ว ไม่ต้องสอน
จะได้ลุยงาน เพราะเดี๋ยวก็ต้องลงไปช่วยดูภาษาอังกฤษ
ให้เจ๊เค้าอีก...
แล้วห้าโมงครึงตอนเย็น
เจ๊ฟี่จะแวะมารับไปกินข้าวแล้วเลยไปส่งเจ๊เต้เค้า...
คืนนี้ก็ต้องมาค้างกะพี่แอ๊วเหมือนเดิม
มะคืนเป็นครั้งแรกที่นอนห้องเค้าแล้วหลับสนิท
อาจเป็นเพราะได้อ่านนิยาย นภาลัย รุ่นเดอะปั๋ง
ยุคแรกๆที่เราเริ่มอ่านก็เป็นได้....
อืม อ่านแล้วอยากเป็นนางเอก....
เพ้ออีกละ ไปทำงานได้แย้วววว
ทำงานเยอะอย่างงี้อย่าลืมพักผ่อนเยอะๆ ด้วยนะคับ